با سلام خدمت دانشجویان و دوستان گرامی

وبسایت راهیان حدیث به آدرس ذیل افتتاح شد.

ان شا ا... از این به بعد با آدرس فوق در خدمتتان خواهم بود.

همیشه پیروز باشید.

اعمال و دعاي روز مباهله
روز بيست و چهارم روزي است که مُباهَلَه کرد رسول خدا صَلَّي اللَّهِ عَلِيهِ وَاله با نصاراي نجران و پيش از آنکه خواست مُباهله کند عبا بر دُوش مبارک گرفت و حضرت اميرالمؤ منين و فاطمه و حَسَن و حسين عَليهمُ السلام را داخل در زير عبا نمود و گفت پروردگارا هر پيغمبري را اهل بيتي بوده است که مخصوص ترين خلق بوده اند به او خداوندا اينها اهل بيت منند پس از ايشان برطرف کن شک و گناه را و پاک کن ايشان را پاک کردني پس جبرئيل نازل شد و آيه تطهير در شاءن ايشان آورد پس حضرت رسول صَلَّي اللَّهِ عَلِيهِ وَ اله آن چهار بزرگوار را بيرون برد از براي مباهله چون نگاه نصاري بر ايشان افتاد و حقّيّت آن حضرت و آثار نزول عذاب مشاهده کردند جُراءَت مُباهله ننمودند واستدعاي مصالحه و قبول جزيه نمودند و در اين روز نيز حضرت اميرالمؤ منين عليه السلام در حال رکوع انگشتري خود را به سائل داد و آيه اِنَّما وَلِيُّکُمُ اللّهُ در شانش نازل شد.

در کل اين روز روز شريفي است و در آن چند عمل وارد است:

 اوّل غسل

دوّم روزه

سوّم دو رکعت نماز و آن مثل روز عيد غدير است (دو ركعت است ؛ در هر ركعت ، يك مرتبه حمد و ده مرتبه توحيد ، ده مرتبه آية الكرسى و ده مرتبه قدر خوانده مى شود و بهتر است پیش از اذان ظهر خوانده شود.)  

چهارم خواندن دعاي مباهله که شبيه به دعاي سحرهاي ماه رمضان است و شيخ و سيّد هر دو نقل کرده اند لکن مابين روايات آن دو بزرگوار اختلاف کثير است لکن روايت شيخ از طریق امام صادق همانند دعای سحر ماه مبارک رمضان است. اللهم انی اسئلک من بهائک بابهاء .........
روايت شده است بعد از نماز هفتاد مرتبه استغفار کند.

شايسته است در اين روز تصدّق بر فقراء به جهت تَاءسّي به مولاي متقیان امير المؤ منين عليه السلام و زيارت کردن آن حضرت و بهتر است زيارت جامعه خوانده شود.

روز بيست و پنجم ماه ذی الحجه نیز روز شريفي است و روزي است که هَل اَتي در حقّ اهل بيت نازل شده به جهت آنکه سه روز روزه گرفتند و افطار خود را به مسکين و يتيم و اسير دادند و به آب افطار نمودند و شايسته است که شيعيان اهل بيت عَليهمُ السلام در اين ايّام خصوص در شب بيست و پنجم تاءسّي به موالي خود نمايند در تصدّق به مساکين و ايتام و سعي در اطعام ايشان و اين روز را روزه بدارند و چون بعض علماء اين روز را روز مباهله مي دانند مناسب است زيارت جامعه و دعاء مباهله را نيز در اين روز بخوانند.

 به نقل از مفاتیح الجنان

۱۳ جمادی الثّاني، وفات جانسوز حضرت امّ الـبـنـیـن(علیهاالسلام)، همـسر

حضرت امیرالمؤمنین علی(علیه السلام)، مادر علمدار کربلاء باب الحوائج

حضرت ابالفضل الـعـبّــاس(علیه السلام)

را به محضر آقا امام زمان (عج)

و تمامی دانشجویان گرامی تسلیت باد.

ان شاء ا... به زودی به روز میشویم .........

استقامت

واژه استقامت از باب استفعال است و به معناي طلب قيام در امري است. چه آن امر ارادي باشد و چه طبيعي و چه عملي خداوند در قرآن ميفرمايد: «پس همانگونه كه فرمان يافته‌اي، استقامت كن و .....(هود112)» اين آيه از استقامت طلب قيام را اراده ميكند و اينكه فعليت استقامت دوام پيدا كند. (التحقيق في كلمات القرآن)

راغب اصفهاني در مفرادتش گويد: استقامت يعني پايبندي و دوام انسان در مسير مستقيم.

استقامت در اصطلاح: به معناي شكيبايي، بردباري، ايستادگي و پايداري در مسير براي رسيدن به هدف است. يعني تحمل مشكلات و دشواريها براي طي مسير و نااميد نشدن از دستيابي به مقصود.

استقامت پيامبر(ص)

يكي از عوامل مهم موفقيت پيامبراعظم(ص) همين استقامت بود. او بردبارترين و با استقامت ترين مردم در برابر خطاها و بي احتراميهاي مردم بود. پيامبر در اين باره ميفرمايد: «آن قدر در راه خدا تحقير شدم كه كسي تحقير نشد، و آنچنان در راه خدا آزار و اذيت ديدم كه كسي اذيت نديد، و مصائب و مشكلات و روزهاي سختي بر من آمد كه طعامي نمي‌يافتم تا من و بلال با آن شكممان را سير كنيم به جز آنچه كه بلال اندوخته بود(سنن ابن ماجه)»

خروج از كربلا و جمع كوفيان بي مروت

خروج سرها

عصر عاشورا بود، زمين گرم كربلا، بدنهاي شريف حضرت امام حسين و ياران باوفايش بر روي زمين افتاده بود. ابن سعد سر شريف امام حسين را به خولي و حميد بن مسلم داد تا نزد عبيدا... بن زياد ببرند، سپس فرماني صادر كرد كه بقيه سرها كه متعلق به اصحاب و خاندان حسين(ع) بود را بشويند و همراه شمر و.. به كوفه فرستاد.

بانوان حرم حسيني را برشتراني كه گليم پاره‌اي بود سوار كردند كه نه محملي داشت و نه سايباني. آنان را در حاليكه صورتشان باز و فاقد نقاب بود به بدترين وضع و اسيري و گرفتاري بردند.

به محض اينكه ابن سعد از كربلا خارج شد عده اي از قبيله بني اسد آمدند و اجساد را دفن نمودند.

اجتماع كوفيان  بي مروت

كاروان اسراي اهل بيت در حاليكه كه ابن سعد جلوي آنها حركت ميكرد به نزديكي كوفه رسيدند، كوفيان ناجوانمرد براي تماشا و ديدن اسراء جمع شدند.

كوفيان بي مروت با مشاهده كاروان اسراء، منقلب شده و شروع به گريه كردند و نوحه سردادند، در اين حال امام سجاد فرمودند: «آيا اين شما هستيد كه نوحه سرايي ميكنيد؟ پس چه كسي مارا كشت؟»

فرياد ياري طلبي حسين(ع) و علي اصغر

زماني كه حسين (ع) تمامي ياران و خاندانش به شهادت رسيدند و بر زمين افتاده بودند خود مهياي جنگ گرديد و فرياد برآورد: «هل من ذابّ يذبّ عن حرم رسول ا...؟ ... آيا كسي نيست كه از حرم رسول ا..(ص) دفاع كند؟ آيا خدا پرستي در ميان شما نيست كه درباره ما از خدا بترسد؟ .... آيا ياري كننده اي نيست كه به اميد آنچه كه نزد خدا ميباشد ما را ياري كند؟»

نداي هل من ناصر حسين به گوش زنان حرم ميرسد، فرياد شيون و گريه برخاست، حسين به در خيمه آمد و به خواهر عزيز زينب(ص) فرمود: «خواهرم! كودك كوچك مرا بده تا او را براي آخرين بار ديده و با او وداع كنم«

علي اصغر را به دستان مبارك گرفت، خم شد تا او را ببوسد ناگهان حرمله تيري به سوي طفل پرتاب كرد، تيرگلوي كودك را دريد و گوش تا گوش بريده و كودك ذبح شد.... دست خود را به زير گلوي كودك گرفته دستش پر خون شد سپس آن خون را به سوي آسمان پاشيد و فرمود: «اين مصيبتها بر من سهل و آسان است زير خداوند شاهد آن است». اينجاست كه امام باقر فرموده است قطره اي از آن خون به زمين نيفتاد.

    «به نام خداى ابراهيم و اسحاق و يعقوب; از محمد فرستاده خدا بسوى اسقف نجران. خداى ابراهيم و اسحاق و يعقوب را حمد و ستايش مى‏كنم و شما را از پرستش بندگان به پرستش خدا دعوت ‏مى‏نمايم. شما را دعوت مى‏كنم كه از ولايت ‏بندگان خدا خارج شويد و در ولايت خداوند وارد آييد; و اگر دعوت مرا نپذيرفتيد، بايد به حكومت اسلامى ماليات و جزيه بپردازيد در غير اين صورت، به‏ شما اعلام خطر خواهم کرد.»

بيست و پنجم ماه ذی القعده (روز يكشنبه 26/9/1385) روز دحوالارض است.

دحوالارض را چنین معرفی می کنند:

(روزي كه زمين از زير کعبه كشيده و گسترانيده شد).

تعريف روشن تر:

پس از آنکه تمام سطح کره زمین به مدت طولانی در زیر آب فرو رفته و خداوند خواست تا آن را از زیر آب بیرون آورد که صحنه زندگی موجودات مهیا گردد ، اولین نقطه ای که از زیر آب سر بیرون آورد همان مکان مقدس کعبه و بیت الحرام بود . این واقعه نشان دهنده اهمیت این نقطه و مرکزیت آن برای همه عالمیان است . 

در واقع دحوالارض روز شروع حیات بخشی خداوند به جهان خاکی است كه توجه به آن در روایات و تعیین اعمال خاص همچون روزه ، عبادت ، دعا و غسل واهتمام به آن از سوی معصومین (ع) نشانگر عنایت حضرت حق به این روز با برکت است .

تعبیر به اینکه "در روز دحو الارض رحمت خدا منتشر گرديده و از براى عبادت و اجتماع به ذكر خدا در اين روز، اجر بسيار است" و مانند آن ، مومنین را بر انجام مستحبات مخصوص این روز ترغیب می نماید .

درباره روزه این روز آمده است :

روزه این روز همانند روزه هفتاد سال است .

روزه این روز کفاره گناهان هفتاد سال است .

برای روزه دار این روز هرکه و هرچه در میان آسمان و زمین است استغفار می کند و ...

از دیگر اعمال این روز شریف دو رکعت نماز است که در آن حمد و پنج مرتبه سوره "والشمس" خوانده می شود و پس از نماز نیز دعایی است که در مفاتیح آمده است . و همچنین دعای "اللهم داحی الکعبه ..." از دعاهای مخصوص این روز است . 

روايت است که « امام رضا » عليه السلام فرموده اند:

درشب بيست و پنجم ماه ذى القعده حضرت ابراهيم (ع) و حضرت عيسى (ع)متولد شده اند.

و نیز در اين روز رسول خدا صلى الله عليه و آله ، به قصد حجة الوداع از مدينه به همراه يكصد و چهار هزار يا يكصد و بيست و چهار هزار نفر  از راه شجره به مکه عزيمت نمودند که حضرت فاطمه (ع ) و تمامى زوجات آن حضرت نیز ایشان را همراهی می کردند .  

و نیز در روایتی است که در این روز قائم (عجل الله تعالی فرجه الشریف) قیام خواهد نمود .

شجاعت

واژه شجاعت بر جرات و پيشروي دلالت دارد. شجاعت به معناي قوت قلب در هنگام رويارويي با مشكلات است. (لسان العرب)

در اصطلاح به معناي قوت قلب و استحكام روحيه است. شخص شجاع در برابر فشارها و.. از توان بالايي برخوردار است و در انجام هر كاري آنچنان روحيه قوي‌اي دارد كه كوچكترين واهمه‌اي به خود راه نميدهد.

نمودهاي شجاعت در صحنه‌هاي اجتماعي و ظاهري بسيار است ولي مهمتر از آن جلوه اين فضيلت در جبهه نفس است. اگر شخص قوت قلب و شجاعت روح در نفسش ظاهر شود و در برابر تمايلات نامشروع نفس شجاعانه مقاومت كند، بالاترين مقام شجاعت و قوت قلب را دارا گشته است. البته افراط در شجاعت باعث انجام كارهاي نامعقول و تفريط در آن باعث ذلت و خواري مي‌گردد. (اخلاق تحليلي در اسلام)

تهدمت و الله اركان الهدى و انطمست اعلام التقى

و انفصمت العروة الوثقى قتل ابن عم المصطفى ...

على عليه السلام پس از خاتمه جنگ نهروان و بازگشت به كوفه در صدد حمله بشام بر آمد و حكام ايالات نيز در اجراى فرمان آنحضرت تا حد امكان به بسيج پرداخته و گروههاى تجهيز شده را بخدمت وى اعزام داشتند.

تا اواخر شعبان سال چهلم هجرى نيروهاى اعزامى از اطراف وارد كوفه شده و باردوگاه نخيله پيوستند،على عليه السلام گروههاى فراهم شده را سازمان رزمى داد و با كوشش شبانه روزى خود در مورد تأمين و تهيه كسرى ساز و برگ آنان اقدامات لازمه را بعمل آورد،فرماندهان و سرداران او هم كه از رفتار و كردار معاويه و مخصوصا از نيرنگهاى عمرو عاص دل پر كينه داشتند در اين كار مهم حضرتش را يارى نمودند و بالاخره در نيمه دوم ماه مبارك رمضان از سال چهلم هجرى على عليه السلام پس از ايراد يك خطابه غراء تمام سپاهيان خود را بهيجان آورده و آنها را براى حركت بسوى شام آماده نمود ولى در اين هنگام خامه تقدير سرنوشت ديگرى را براى او نوشته و اجراى طرح وى را عقيم گردانيد.